پسماندهایتان را درست دور بریزید

پسماندهایتان را درست دور بریزید

پسماندهایتان را درست دور بریزید

اینکه هرچیزی را چطور بخریم و دوربیندازیم تا هم حجم زباله کمتری تولید کنیم و هم اینکه زباله‌هایمان بوی نامطبوع نداشته باش

ند برای خودش داستان جذابی است که رعایت آن می تواند حسابی به همکاران آقای جعفری کمک کند:‌«زباله‌های شهر تهران برخلاف بسیاری از مناطق جهان بیش از ۶۰ درصد رطوبت دارد که درصد بالایی است. شما وقتی سبزی را پاک می کنید ثابت شده است تا ۶۵ درصد از آن را دور می ریزید. طبق آمار روزانه در تهران هزارتن سبزی مصرف می شود که ۶۰ تا ۶۵ درصد آن زباله است که اگر شما سبزی پاک شده بخرید این حجم از روی دوش کارگران شهرداری کم می شود. شاید برایتان جالب باشد اگر شما سبزی پاک کرده بخرید دیگر پسماند آن در مرحله ای که در محل پاک می شود زباله نیست. علاوه بر اینکه سبزی سالم‌تری دارید. باقیمانده آن به مصرف دام می رسد که برای ما در شرایط فعلی بسیار مهم است. علاوه بر خوراک دام اشتغال ایجاد می شود. هم در وقت صرفه جویی می شود و هم در این کم آبی نیاز به تولید علوفه نیست. در مورد دیگر اینکه مردم تفاله چای های خود را به اشکال مختلفی دور می ریزند. اگر کمی حوصله کنید و بعد از ریختن تفاله چای در سبد ظرفشویی ۳ ساعت بعد آن را دور بریزید. علاوه بر تولید نکردن زباله تر ۲۵۰ تن از زباله‌های شهر کاهش پیدا می‌کند و تولید شیرابه نیز کم می شود. حتی می توان این کار را با پسماند میوه‌ها نیز انجام داد و مدتی آنها را درسبد نگه داشت تا خشک شوند. بهتراست. پوست میوه هایی مثل هندوانه را قبل از انداختن داخل سبد خرد کرد تا حجم آن کاهش پیدا کند. داروهای مازاد باید حتما به طور جداگانه دور انداخته شوند. همچنین باطری‌ها و پسماندهای الکتریکی باید حتما جدا جمع شوند.»

حواستان به شیرابه‌ها باشد

شیرابه‌ها یعنی همان آب بد بو و متعفنی که از زباله‌های ما بیرون می‌زند، بزرگترین معضل پسماندها هستند که صدمات جبران ناپذیری به سلامتی افراد و محیط زیست می زنند. آقای جعفری درباره این بخش خطرناک از زباله می‌گوید: «شیرابه یک بخش ناگزیری از زباله است که باید تلاش کنیم به حداقل برسد. اگر زباله ما رطوبت نداشته باشد شیرابه آن کم می شود. در قدیم یک دریاچه ای وجود داشت به اسم حوض شیرابه که از چهل سال پیش وسعت آن ۴۰ هکتار بود. ما الان این دریاچه را از بین بردیم ولی هنوز جای کار زیاد است. وقتی آب به شیرابه تبدیل می شود. باید ۱۰۰ برابر هزینه کنیم تا دوباره آب شود. شیرابه فلزات خاک را با خود به میوه‌های در حال کشت می برد. برای همین است که می گوییم در جامعه ما سرطان زیاد است چون سرب پیاز ما چندبرابر استاندارد جهانی است. شما باید بدانید لیوان آب، نوشابه، آبمیوه ای را که می خورید ته آن را خالی کنید و بعد به سطل زباله بریزید. آسیب‌های فیزیکی که زیادی به کارگران ما وارد می شود که مهم‌ترین آن آسیب‌های پوستی است که سالی چندبار آنها را درگیر می‌کند».

با تفکیک زباله می توان زمین بازی ساخت

وقتی بدانید همین زباله‌ای که بیرون از خانه می‌گذارید جمع آوری آن چه میزان برای شهرداری خرج دارد و می توان با کم کردن این حجم کلی به آبادی شهر کمک کرد نگاهتان به سطل زباله خانه تغییرات زیادی خواهد کرد: «هر تهرانی به طور میانگین روزانه بین ۶۰۰ تا ۶۹۰ گرم زباله تولید می‌کند. ما روزانه برای حمل زباله شهر تهران یک میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان پول می‌دهیم. هرچه تفکیک در محل انجام شود این هزینه به طرز چشمگیری کاهش‌ پیدا می‌کند. چون پول حمل‌ونقل و دفن نمی‌دهیم. زباله تهران تا ۳۰ درصد امکان تفکیک دارد. یعنی ۳۰ درصد از هرینه هایش کاهش پیدا می‌کند. حالا شما بگویید این عدد چند درمانگاه می شود؟ با آن چند زمین بازی و کتابخانه می‌توان ساخت؟ پس ما خودمان در آبادی شهرمان نقش داریم. در دیگر کشورها شما هرکالایی را که خریداری می‌کنید همان ابتدا باید پول امحای آن را هم پرداخت کنید و روی کالای شما برچسبی در این رابطه می زنند. فکر می کنید ما سالانه چقدر پسماند تلفن همراه داریم؟ سالانه به اندازه نیمی از جمعیت کشور دور ریز موبایل وجود دارد. ما با حجم وسیعی از لاشه‌های الکتریکی طرف هستیم که باید فلز، پلاستیک و مواد قابل بازیافت استخراج شود. خب چه کسی باید پول آن را پرداخت کند؟ این قانونی است که در باقی کشورها وجود دارد و در کشورما جای آن خالیست. در حال حاضر در بین مناطق ۲۲گانه پایتخت، زباله‌های مناطق ۲۱ و ۲۲ میزان تفکیک بالایی دارند و بعد از آن مناطق ۷ و ۸ پایتخت نیز دارای تفکیک خوبی نسبت به سایر مناطق هستند. البته پایتخت زباله‌های عجیب و غریبی مانند تفنگ، خمپاره، نارنجک و حتی بخشی از اعضای بدن هم دارد!»

shahab
بدون نظر

ارسال نظر

نظر
نام
ایمیل
وب سایت

Nolan Ryan Jersey